پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۲۱

نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند

نه هر که شاه جهانست سروری داند

نه هر که خواجه صفت بندگی بسی دارد

طریق خواجگی و بنده پروری داند

بروز اختر فیروز و طالع مسعود

نه هر که ملک بگیرد سکندری داند

نه هرکه تنگ ببندد کمر بخدمت شاه

رسوم خدمت و آئین چاکری داند

هزار گونه سخن بیشتر بود اینجا

نه هر که دم ز سخن زد سخنوری داند

جریده همچو الف چون شدی ز خود دانی

نه هرکه گشت مجرد قلندری داند

بغیر نور علی شاه کشور تجرید

نه هر که عدل کند دادگستری داند

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۲۳ای گرفتار بزلف تو پریشانی چند
  2. شمارهٔ ۱۲۴هرکرا دیدن روی تو تمنا باشد
  3. شمارهٔ ۱۲۵ساقی ز روی دختر رز پرده باز کرد
  4. شمارهٔ ۱۲۶کنونکه لاله بگلشن پیاله نوش آمد
  5. شمارهٔ ۱۲۷مطلقی باز در قیود آمد
  6. شمارهٔ ۱۲۸ماه رویش بجام ساطع شد
  7. شمارهٔ ۱۲۹ساقیم باز مجلس آرا شد
  8. شمارهٔ ۱۳۰پسته او که نوشخند آمد
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.