پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۲۵

ساقی ز روی دختر رز پرده باز کرد

آهنگ عیش با صنم پرده باز کرد

مینای حسن پر بودش از شراب ناز

چندان که می به ساغر اهل نیاز کرد

مطرب به دل‌نوازی عشاق بی‌نوا

هر دم نوای دلکشی از پرده ساز کرد

صوفی که نقص باده همی گفت بر دوام

گردن به سوی جام چه مینا دراز کرد

راز نهانیش نکند چرخ برملا

هر کس که پرده‌داری ارباب راز کرد

سلطان غزنوی که هزاران غلام داشت

عشقش به روی هندوی خال ایاز کرد

جان‌های پاک خاک شدش در ره نیاز

هرسو که سرو ناز من آغاز ناز کرد

آمد شبی به کلبهٔ احزان ما شهی

ما را ز یمن مقدم خود سرفراز کرد

نور علی که مهر سپهر حقیقت است

مستغنی‌ام ز پرتو شمع مجاز کرد

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۲۷مطلقی باز در قیود آمد
  2. شمارهٔ ۱۲۸ماه رویش بجام ساطع شد
  3. شمارهٔ ۱۲۹ساقیم باز مجلس آرا شد
  4. شمارهٔ ۱۳۰پسته او که نوشخند آمد
  5. شمارهٔ ۱۳۱دل که از لعل لبش جام شرابی دارد
  6. شمارهٔ ۱۳۲ابرویش از بام دل سرمیزند
  7. شمارهٔ ۱۳۳ما را که جمال فتح از جبهه مبین باشد
  8. شمارهٔ ۱۳۴کس در دل من ره بجز آن دیار ندارد
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.