نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۲
از خود تا خود به سوی جانانان راهست
این راه بسی مشکل و خوش کوتاهست
از دور مسافتی که تا نزدیکست
این غافل قرب خویش و آن آگاهست
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۴گلبرگ چو گونه‌های الوانت نیست
- شمارهٔ ۲۵بنوازیدم به زخمه طاعت اینست
- شمارهٔ ۲۶این جا نه خطا عیب و نه طاعت هنرست
- شمارهٔ ۲۷هردم که نه با توام برآید مرضیست
- شمارهٔ ۲۸هر روز مه تمام نقصان ز دهست
- شمارهٔ ۲۹دل خنده به غنچه کرد خندیدن داشت
- شمارهٔ ۳۰یک بلبل خوش نوا و صد انجمن است
- شمارهٔ ۳۱دارم چشمی که قلزم وارونست
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.