پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۳۰

یک بلبل خوش نوا و صد انجمن است

یک سرو سرافراز و هزاران چمن است

خوش گویی من بلند آوازه به اوست

زان نوع که سرفرازی او ز من است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲ذرات دو کون را ز هم بیشی نیست
  2. شمارهٔ ۳۳شمعی که فروزان نشود کوکب ماست
  3. شمارهٔ ۳۴دایم به رهت در دو چشمم بازست
  4. شمارهٔ ۳۵آن کیست که بازم ز بت کیش آورد
  5. شمارهٔ ۳۶طی املم به جهد و پرواز نشد
  6. شمارهٔ ۳۷شب مست ز خانقه برونم بردند
  7. شمارهٔ ۳۸گر دست تو بحر نیست چون می‌جوشد
  8. شمارهٔ ۳۹ارباب زمانه آفت دل باشند
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.