پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

بنوازیدم به زخمه طاعت اینست

آرید به ناله ام شفاعت اینست

در هر گریم پر و تهی گردد چشم

گر مال زنید طاس طاعت اینست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷هردم که نه با توام برآید مرضیست
  2. شمارهٔ ۲۸هر روز مه تمام نقصان ز دهست
  3. شمارهٔ ۲۹دل خنده به غنچه کرد خندیدن داشت
  4. شمارهٔ ۳۰یک بلبل خوش نوا و صد انجمن است
  5. شمارهٔ ۳۱دارم چشمی که قلزم وارونست
  6. شمارهٔ ۳۲ذرات دو کون را ز هم بیشی نیست
  7. شمارهٔ ۳۳شمعی که فروزان نشود کوکب ماست
  8. شمارهٔ ۳۴دایم به رهت در دو چشمم بازست
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.