پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۲۷

هردم که نه با توام برآید مرضیست

مقصود تویی حقیقت من غرضیست

بس در عجبم که مانده ام بی تو چسان

قایم چو به جوهریست هر جا عرضیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹دل خنده به غنچه کرد خندیدن داشت
  2. شمارهٔ ۳۰یک بلبل خوش نوا و صد انجمن است
  3. شمارهٔ ۳۱دارم چشمی که قلزم وارونست
  4. شمارهٔ ۳۲ذرات دو کون را ز هم بیشی نیست
  5. شمارهٔ ۳۳شمعی که فروزان نشود کوکب ماست
  6. شمارهٔ ۳۴دایم به رهت در دو چشمم بازست
  7. شمارهٔ ۳۵آن کیست که بازم ز بت کیش آورد
  8. شمارهٔ ۳۶طی املم به جهد و پرواز نشد
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.