نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۲۳
فکری کنم و دهم سرانجام سخن
شاداب کنم به مدح تو کام سخن
فرمان تو زنده کرد اگر نام مرا
من زنده کنم به نام تو نام سخن
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۵ای فیض سپهر و نور اختر با تو
- شمارهٔ ۱۲۶دل جز ز دو زلف پرخم و پیچ مجو
- شمارهٔ ۱۲۷آویز به طره از خم و پیچ مگو
- شمارهٔ ۱۲۸ذوق آمده رخت خوش دلی بر در نه
- شمارهٔ ۱۲۹هرچند که جور بی محابا داری
- شمارهٔ ۱۳۰بدگوییی خود کنم مگر یار شوی
- شمارهٔ ۱۳۱گر در شب تیره تابیم نور شوی
- شمارهٔ ۱۳۲ای دل ز سفر تحفه چه سوز آوردی
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.