شمارهٔ ۱۲۸

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۳۰بدگوییی خود کنم مگر یار شوی
2. شمارهٔ ۱۳۱گر در شب تیره تابیم نور شوی
3. شمارهٔ ۱۳۲ای دل ز سفر تحفه چه سوز آوردی
4. شمارهٔ ۱۳۳تا نگذری از قشر منقا نشوی
5. شمارهٔ ۱۳۴تا کی همه کوکنار آخر گزکی
6. شمارهٔ ۱۳۵یک دم دل شاد را به صد دم ندهی
7. شمارهٔ ۱۳۶از ابر به کشتزار بایسته تری
8. شمارهٔ ۱۳۷چندان که به حکمت گروی دورتری