پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۱

گر در شب تیره تابیم نور شوی

ور در دم مردن آییم سور شوی

از دیده من اگر ببینی رخ خویش

ترسم که به حسن خویش مغرور شوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳تا نگذری از قشر منقا نشوی
  2. شمارهٔ ۱۳۴تا کی همه کوکنار آخر گزکی
  3. شمارهٔ ۱۳۵یک دم دل شاد را به صد دم ندهی
  4. شمارهٔ ۱۳۶از ابر به کشتزار بایسته تری
  5. شمارهٔ ۱۳۷چندان که به حکمت گروی دورتری
  6. شمارهٔ ۱۳۸هر سو به تن از زخم مهی کاسته‌ای
  7. شمارهٔ ۱۳۹ای از تو صور نگار هرجا کوری
  8. شمارهٔ ۱۴۰هان بلبل هان صفیر محکم ندهی
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.