نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۲۹
هرچند که جور بی محابا داری
کس رنجه نمی شود چه پروا داری
صد حور و پری اگر رسد ننشیند
بر گوشه خاطری که تو جا داری
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۳۱گر در شب تیره تابیم نور شوی
- شمارهٔ ۱۳۲ای دل ز سفر تحفه چه سوز آوردی
- شمارهٔ ۱۳۳تا نگذری از قشر منقا نشوی
- شمارهٔ ۱۳۴تا کی همه کوکنار آخر گزکی
- شمارهٔ ۱۳۵یک دم دل شاد را به صد دم ندهی
- شمارهٔ ۱۳۶از ابر به کشتزار بایسته تری
- شمارهٔ ۱۳۷چندان که به حکمت گروی دورتری
- شمارهٔ ۱۳۸هر سو به تن از زخم مهی کاسته‌ای
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.