نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۲۷
آویز به طره از خم و پیچ مگو
زان مصحف چهره گوی از زیج مگو
او تو شده است کار خود می سازد
تو هیچ نیی هیچ مجو هیچ مگو
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۹هرچند که جور بی محابا داری
- شمارهٔ ۱۳۰بدگوییی خود کنم مگر یار شوی
- شمارهٔ ۱۳۱گر در شب تیره تابیم نور شوی
- شمارهٔ ۱۳۲ای دل ز سفر تحفه چه سوز آوردی
- شمارهٔ ۱۳۳تا نگذری از قشر منقا نشوی
- شمارهٔ ۱۳۴تا کی همه کوکنار آخر گزکی
- شمارهٔ ۱۳۵یک دم دل شاد را به صد دم ندهی
- شمارهٔ ۱۳۶از ابر به کشتزار بایسته تری
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.