نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۲۶
دل جز ز دو زلف پرخم و پیچ مجو
از عشق نشان به قرعه و زیج مجو
بنشین و نگاه کن که آسیمه دلست
هرکس که چو روین است ازو هیچ مجو
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۸ذوق آمده رخت خوش دلی بر در نه
- شمارهٔ ۱۲۹هرچند که جور بی محابا داری
- شمارهٔ ۱۳۰بدگوییی خود کنم مگر یار شوی
- شمارهٔ ۱۳۱گر در شب تیره تابیم نور شوی
- شمارهٔ ۱۳۲ای دل ز سفر تحفه چه سوز آوردی
- شمارهٔ ۱۳۳تا نگذری از قشر منقا نشوی
- شمارهٔ ۱۳۴تا کی همه کوکنار آخر گزکی
- شمارهٔ ۱۳۵یک دم دل شاد را به صد دم ندهی
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.