پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۸۴

فخر والانسبتان از بند اوست

آنچه هرگز نگسلد پیوند اوست

گردن شمشاد را زلفش بخست

سرو از آزادگان بند اوست

گرچه شکل نیستی دارد دهانش

هستی جان ها ز شکرخند اوست

نقض زلفش دایه بر عهدش شکست

گر شکستی هست در سوگند اوست

طره اش را هست پیوندی به صلح

چین ابرو گرچه خویشاوند اوست

هر شبم بی خواست می آید به خواب

بسترم مشگ و عبیرآگند اوست

مشربش صفرای بیماران شکست

بوسه می خوش از ترنج و قند اوست

زود آمیزش به مردم می کند

مشک را بو اندکی مانند اوست

حسن گل بر باد حرمان زود رفت

هر که تمکینی ندارد بند اوست

کینه کش از دوستان مهرجوی

طبع مغرور ز خود خرسند اوست

بار تکلیفش ز دوش انداختم

گو بکش هرکس که حاجتمند اوست

ظلم اخوان بر «نظیری » می کنند

معنی او بهتر از فرزند اوست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۶ره حریف گرفتم که شیشه یار منست
  2. شمارهٔ ۸۷هر که را معنی نمی خیزد ز دل گفتار نیست
  3. شمارهٔ ۸۸یک آه گرم صیقل زنگار عالمست
  4. شمارهٔ ۸۹دلی دارم که طاقت کار او نیست
  5. شمارهٔ ۹۰معشوقه من قبله نما قبله نظر گشت
  6. شمارهٔ ۹۱جز محبت، هرچه بردم سود در محشر نداشت
  7. شمارهٔ ۹۲عشق است که علم دو جهان مختصر اوست
  8. شمارهٔ ۹۳خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.