پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۸۹

دلی دارم که طاقت کار او نیست

تحمل غیر عیب و عار او نیست

دلی دارم که قلزم های مواج

حریف آه آتش بار او نیست

دل سختم به راحت می ستیزد

فلک را دست بر آزار او نیست

نشاط عندلیب از بوی و رنگست

نوای ما ز موسیقار او نیست

کجا صنعان کجا بغداد مستان؟

انا الحق گو سری بر دار او نیست

کجا باشد به بند و قید دستار؟

سر مجنون، که جز سربار او نیست

مریض عشق را مردن علاجست

دوای درد در بازار او نیست

سر مرغی نپرد در کمینگاه

که آب و دانه در منقار او نیست

زبان بازی کند سوسن از آنست

که آب شرم در رخسار او نیست

به این شد کعبه از کوی تو ممتاز

که رشکی بر در و دیوار او نیست

«نظیری » این عبیر از عشق سازد

کدامین عطر کز گلزار او نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۱جز محبت، هرچه بردم سود در محشر نداشت
  2. شمارهٔ ۹۲عشق است که علم دو جهان مختصر اوست
  3. شمارهٔ ۹۳خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست
  4. شمارهٔ ۹۴دل به قرب و بعد ازو مهجور نیست
  5. شمارهٔ ۹۵عشق عصیانست اگر مستور نیست
  6. شمارهٔ ۹۶هیچ راز از دیده صاحب تمیزان دور نیست
  7. شمارهٔ ۹۷هرکس شهید آن مژه های درازنیست
  8. شمارهٔ ۹۸گشت دوزخ شرری ز آتش سودایش ریخت
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.