پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۴۷

مشنو استغفار من کز اهل ایمان نیستم

خرقه از مصحف اگر سازم مسلمان نیستم

معنی اخلاص می‌خواهند و حسن اعتقاد

چون نشینم با نکوکاران کز ایشان نیستم

در چمن معذور داریدم اگر گردم ملول

نغمه‌سنج کوه و دشتم از گلستان نیستم

جذب عشقم فی‌المثل در حسن پیدا ساختن

خضر چاه یوسفم از آب حیوان نیستم

چرخ اگر وارون بگردد ابر اگر طوفان کند

گوشه‌ای آسوده‌ام آگه ز دوران نیستم

دهر چون در دشمنی سست است افکندم سپر

دشمن نامرد را من مرد میدان نیستم

گر پریشانی به این خویی‌ست کاندر زلف تست

بس پریشان‌تر ازینم کن پریشان نیستم

خیر حسن خود نگاهی می‌توان کردن چه شد

سایلم در کوی تو، پندار مهمان نیستم

گر نمی‌گویی «نظیری» هندوی خویشم بخوان

کافر زنار بندم من مسلمان نیستم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۴۹شکوه نقصان داشت فصلی از میان انداختم
  2. شمارهٔ ۴۵۰کعبه و دیر شدم صد ره و ویران گشتم
  3. شمارهٔ ۴۵۱ضبط حرفی می‌کنم کز وی زبان می‌سوزدم
  4. شمارهٔ ۴۵۲رخ نما تا رونما جان آوریم
  5. شمارهٔ ۴۵۳به جست و جوی تو سرتاسر جهان بدوم
  6. شمارهٔ ۴۵۴همیشه گریه تلخی در آستین دارم
  7. شمارهٔ ۴۵۵تا به کی از کثرت غم روی بر زانو نهم
  8. شمارهٔ ۴۵۶مبین به رد و قبولم که نیکخواه توام
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.