پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۵۲

رخ نما تا رونما جان آوریم

عرضه کن ایمان که ایمان آوریم

پیش کفر زلف و روی بت شکن

حسن عهد و صدق پیمان آوریم

بوی درمان برده ایم از راه درد

هم ز راه درد درمان آوریم

جان جانان در میان جان بود

از دم جان بوی جانان آوریم

شاهد مضمون ما عنوان ماست

شرح احوال پریشان آوریم

قول ما آیینه اسرار ماست

حجتی بر ذوق عرفان آوریم

بلبلان هند ناخوش نغمه اند

عندلیبی از خراسان آوریم

هست نیشابور کان خوش نمک

این ملاحت زان نمکدان آوریم

یار اگر سامان کار ما کند

کار بی سامان به سامان آوریم

خاطری را کز پریشانی گریخت

از پشیمانی پشیمان آوریم

حسن بی اندازه و مقدار را

عشق بی آغاز و پایان آوریم

دفتر وحی «نظیری » در بغل

رشگ بستان و گلستان آوریم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۵۴همیشه گریه تلخی در آستین دارم
  2. شمارهٔ ۴۵۵تا به کی از کثرت غم روی بر زانو نهم
  3. شمارهٔ ۴۵۶مبین به رد و قبولم که نیکخواه توام
  4. شمارهٔ ۴۵۷ما برق جای نور به کاشانه برده‌ایم
  5. شمارهٔ ۴۵۸یک گلیم، اما به رتبت چون خُم و پیمانه‌ایم
  6. شمارهٔ ۴۵۹ساقی به زحمت آمده ام تا به پای خم
  7. شمارهٔ ۴۶۰دهشت از صیدم مکن بی زخم کاری نیستم
  8. شمارهٔ ۴۶۱دست در طره آشفته یاری نزدیم
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.