پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۸

به سینه گریه گره شد نقاب برتر کش

دل کباب مرا زآتش درون برکش

نوشتم آن چه ز دل بر زبان من دادی

به سهو اگر رقمی کرده ام قلم درکش

برون خرام و بیارای بزم و خوش بنشین

غزل سرای و گریبان گشای و ساغرکش

به نیم عشوه مسیح از فلک به زیر آور

تو باش ساقی و جام از کف سکندر کش

ترانه گو به من و گریه عقیقی بین

پیاله ده به من و کیمیایی احمر کش

ستاره کس شمرد با حدیث من هیهات

خزف بریز و ترازو بیار و گوهر کش

به بردباری من بین و داو برهم زن

به نقش طالع من بین و خط بر اختر کش

چو غم حواله کند آسمان قضا گوید

رقم به نام «نظیری » دل توانگر کش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴۰شرمسارم از دل بی صبر و بی آرام خویش
  2. شمارهٔ ۳۴۱بلاست خط نگارین و زلف خود به خمش
  3. شمارهٔ ۳۴۲هرگز گلی شکفته نشد از نسیم خویش
  4. شمارهٔ ۳۴۳یا در درون قبه این آسمان مباش
  5. شمارهٔ ۳۴۴کی بود شفقت دل سوی اسیران کشدش
  6. شمارهٔ ۳۴۵بزم می‌سازیم سامان گر نباشد گو مباش
  7. شمارهٔ ۳۴۶از نقل و باده گوشه دل گشته روشنش
  8. شمارهٔ ۳۴۷مطرب به گوشم زد نوا از گریه محزون کردمش
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.