پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۳

گل بیداد دسته بسته اوست

مهر در دل خسک شکسته اوست

همه جا ناخن تصرف بند

هر کجا سینه‌ای است خسته اوست

این که گم گشته عهد و شرط وفا

ریو و رنگ زیاد جسته اوست

برد اندیشه بتان ز دلم

کعبه دل صنم شکسته اوست

خس بستان و خار دیوارش

قید مرغ رسن گسسته اوست

سرو بالا و عبهر نظرش

دست پرورد و خانه رسته اوست

تا برآید به رنگ رخسارش

باده در خون دل شسته اوست

عشق هر دم به تازه سودایش

عقل کهنه فروش رسته اوست

به سبوی مغان بلا نرسد

که به دست کریم دسته اوست

نزل روح الامین «نظیری » را

نامه پیک پی خجسته اوست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۵شور چمن ز نغمه آزادی من است
  2. شمارهٔ ۱۳۶آن که صد نامه ما خواند و جوابی ننوشت
  3. شمارهٔ ۱۳۷جزای حسن عمل در شریعت عربیست
  4. شمارهٔ ۱۳۸غیر من در پس این پرده سخن سازی هست
  5. شمارهٔ ۱۳۹عشق مرا زبان حکایت بریدنیست
  6. شمارهٔ ۱۴۰رفتی به بزم غیر و نکونامی تو رفت
  7. شمارهٔ ۱۴۱عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث
  8. شمارهٔ ۱۴۲بر طبع ساده زود شود خوشگوار بحث
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.