شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۴۱تا دل من ریش و لعل و نمکین است
2. شمارهٔ ۴۲چند عمر اندر پی آب سکندر بگذرد
3. شمارهٔ ۴۳مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارد
4. شمارهٔ ۴۴آن نه مست است که می خورد و ببازار افتاد
5. شمارهٔ ۴۵حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آید
6. شمارهٔ ۴۶چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آید
7. شمارهٔ ۴۷سرخوشانی که شراب لب مستانه زدند
8. شمارهٔ ۴۸همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آید