پرش به محتوای اصلی
ناصر بخارایی ناصر بخارایی

رباعیات

شمارهٔ ۲

اشکم چو عقیق است ز درج گهرت

پشتم چو کمان گشت ز تیر نظرت

ای عهد تو همچو زلف تو جمله شکن

ای وعدهٔ تو تهی میان چون کمرت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴هر چند به چالاکی آن دلبر نیست
  2. شمارهٔ ۵تا در سر من هوای مه‌روی من است
  3. شمارهٔ ۶درد دلم از شمار دفتر بگذشت
  4. شمارهٔ ۷ای روی تو از لطافت آینهٔ روح
  5. شمارهٔ ۸گل حاجت عاشقان روا خواهد کرد
  6. شمارهٔ ۹جز من به دم سحرگهی مست که شد؟
  7. شمارهٔ ۱۰تا حق ز جهانیان ملولم نکند
  8. شمارهٔ ۱۱می‌آمد و هر سو نظری می‌افکند
همه‌ی رباعیات ←

ناصر بخارایی درباره‌ی ناصر بخارایی

ناصر بخارایی (بخارائی، بخاری) زادهٔ ۷۱۵ قمری و درگذشته به ۷۹۰ قمری (سال تولد و وفاتش تخمین دکتر مهدی درخشان است) شاعر سدهٔ هشتم هجری و معاصر سلمان ساوجی و حافظ است. وی پس از پایان تحصیلات گویا شغلی در دستگاه قضای وقت بخارا داشته است. ولی همه را رها می‌کند و از بخارا خارج می‌شود. نخست به سمرقند می‌رود پس از اندک زمانی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.