ناصر بخارایی
شمارهٔ ۹
جز من به دم سحرگهی مست که شد؟
بی می به سماع خرگهی مست که شد؟
از هش بروم چو بوی نرگس شنوم
بر بوی پیالهٔ تهی مست که شد؟
ناصر بخارایی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱می‌آمد و هر سو نظری می‌افکند
- شمارهٔ ۱۲تا جلد جریده در جهان خواهد بود
- شمارهٔ ۱۳دیدم گل سرخ سخت پیراسته بود
- شمارهٔ ۱۴ایام شباب است شراب اولاتر
- شمارهٔ ۱۵با سنبلش آویختم از روی نیاز
- شمارهٔ ۱۶حال من خاکسار می‌بین و مپرس
- شمارهٔ ۱۷دی غرق عرق در آفتابش دیدم
- شمارهٔ ۱۸جز خار نروید ز گلستان دلم
درباره‌ی ناصر بخارایی
ناصر بخارایی (بخارائی، بخاری) زادهٔ ۷۱۵ قمری و درگذشته به ۷۹۰ قمری (سال تولد و وفاتش تخمین دکتر مهدی درخشان است) شاعر سدهٔ هشتم هجری و معاصر سلمان ساوجی و حافظ است. وی پس از پایان تحصیلات گویا شغلی در دستگاه قضای وقت بخارا داشته است. ولی همه را رها می‌کند و از بخارا خارج می‌شود. نخست به سمرقند می‌رود پس از اندک زمانی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.