ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۳
دیدم گل سرخ سخت پیراسته بود
بلبل به دعای سحرش خواسته بود
بس تازه و دلگشا و آراسته بود
گویی که به روی صبح بر خاسته بود
ناصر بخارایی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۵با سنبلش آویختم از روی نیاز
- شمارهٔ ۱۶حال من خاکسار می‌بین و مپرس
- شمارهٔ ۱۷دی غرق عرق در آفتابش دیدم
- شمارهٔ ۱۸جز خار نروید ز گلستان دلم
- شمارهٔ ۱۹عالم چو بهشت ولیکن گذران
- شمارهٔ ۲۰اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
- شمارهٔ ۲۱ای شرم زده غنچهٔ مستور از تو
- شمارهٔ ۲۲ای غم همه سوی من عنان تافته‌ای
درباره‌ی ناصر بخارایی
ناصر بخارایی (بخارائی، بخاری) زادهٔ ۷۱۵ قمری و درگذشته به ۷۹۰ قمری (سال تولد و وفاتش تخمین دکتر مهدی درخشان است) شاعر سدهٔ هشتم هجری و معاصر سلمان ساوجی و حافظ است. وی پس از پایان تحصیلات گویا شغلی در دستگاه قضای وقت بخارا داشته است. ولی همه را رها می‌کند و از بخارا خارج می‌شود. نخست به سمرقند می‌رود پس از اندک زمانی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.