پرش به محتوای اصلی
ناصر بخارایی ناصر بخارایی

رباعیات

شمارهٔ ۱

قومی به فرشته می‌ شمارند مرا

وز اهل صلاح می‌ شمارند مرا

زان سوی دگر گر بنگارند مرا

در هیچ کنشتی نگذارند مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳آن شاه که قبلهٔ نماز همه اوست
  2. شمارهٔ ۴هر چند به چالاکی آن دلبر نیست
  3. شمارهٔ ۵تا در سر من هوای مه‌روی من است
  4. شمارهٔ ۶درد دلم از شمار دفتر بگذشت
  5. شمارهٔ ۷ای روی تو از لطافت آینهٔ روح
  6. شمارهٔ ۸گل حاجت عاشقان روا خواهد کرد
  7. شمارهٔ ۹جز من به دم سحرگهی مست که شد؟
  8. شمارهٔ ۱۰تا حق ز جهانیان ملولم نکند
همه‌ی رباعیات ←

ناصر بخارایی درباره‌ی ناصر بخارایی

ناصر بخارایی (بخارائی، بخاری) زادهٔ ۷۱۵ قمری و درگذشته به ۷۹۰ قمری (سال تولد و وفاتش تخمین دکتر مهدی درخشان است) شاعر سدهٔ هشتم هجری و معاصر سلمان ساوجی و حافظ است. وی پس از پایان تحصیلات گویا شغلی در دستگاه قضای وقت بخارا داشته است. ولی همه را رها می‌کند و از بخارا خارج می‌شود. نخست به سمرقند می‌رود پس از اندک زمانی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.