پرش به محتوای اصلی
ناصر بخارایی ناصر بخارایی

رباعیات

شمارهٔ ۴

هر چند به چالاکی آن دلبر نیست

ما را طمع وصال او در خور نیست

زور و زر و زاریست سرمایهٔ عشق

زاری نخرد، زور ندارم، زر نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶درد دلم از شمار دفتر بگذشت
  2. شمارهٔ ۷ای روی تو از لطافت آینهٔ روح
  3. شمارهٔ ۸گل حاجت عاشقان روا خواهد کرد
  4. شمارهٔ ۹جز من به دم سحرگهی مست که شد؟
  5. شمارهٔ ۱۰تا حق ز جهانیان ملولم نکند
  6. شمارهٔ ۱۱می‌آمد و هر سو نظری می‌افکند
  7. شمارهٔ ۱۲تا جلد جریده در جهان خواهد بود
  8. شمارهٔ ۱۳دیدم گل سرخ سخت پیراسته بود
همه‌ی رباعیات ←

ناصر بخارایی درباره‌ی ناصر بخارایی

ناصر بخارایی (بخارائی، بخاری) زادهٔ ۷۱۵ قمری و درگذشته به ۷۹۰ قمری (سال تولد و وفاتش تخمین دکتر مهدی درخشان است) شاعر سدهٔ هشتم هجری و معاصر سلمان ساوجی و حافظ است. وی پس از پایان تحصیلات گویا شغلی در دستگاه قضای وقت بخارا داشته است. ولی همه را رها می‌کند و از بخارا خارج می‌شود. نخست به سمرقند می‌رود پس از اندک زمانی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.