پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۳۰ - پوستین دوز

پوستین دوز امرد من دلبر سنجیده است

پوستین بره او گرگ باران دیده است

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۳۲ - قصابدلبر قصاب من رو چون دلم بیتاب شد
  2. شمارهٔ ۳۳ - قصابتا دلم را کشته خود آن بت قصاب کرد
  3. شمارهٔ ۳۴ - قصابزان مه قصاب مردم گوشت سودا می کنند
  4. شمارهٔ ۳۵ - قصابگوشت چشمم زان مه قصاب یک انگشت داد
  5. شمارهٔ ۳۶ - قصابنگار دنبه فروشم خراب کرد مرا
  6. شمارهٔ ۳۷ - قصابدلبر قصاب آمد جا به دکان کرد و رفت
  7. شمارهٔ ۳۸ - قصابدلبر قصاب را خونریز عالم یافتم
  8. شمارهٔ ۳۹ - مسگردلبر مسگر چو جای خود به دوکان می کند
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.