پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۳۵ - قصاب

گوشت چشمم زان مه قصاب یک انگشت داد

جنگ قصابانه را سر کرده بودم پشت داد

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۳۷ - قصابدلبر قصاب آمد جا به دکان کرد و رفت
  2. شمارهٔ ۳۸ - قصابدلبر قصاب را خونریز عالم یافتم
  3. شمارهٔ ۳۹ - مسگردلبر مسگر چو جای خود به دوکان می کند
  4. شمارهٔ ۴۰ - مسگردلبر مسگر به کف کفگیر روی از من بتافت
  5. شمارهٔ ۴۱ - جامه بافاز غم آن جامه باف امروز خواهم شد هلاک
  6. شمارهٔ ۴۲ - جامه بافجامه باف امرد که باشد رشک ماه و آفتاب
  7. شمارهٔ ۴۳ - جامه بافدلبر دستارباف من بود مه پیکری
  8. شمارهٔ ۴۴ - جامه بافکجاست آن پسر جامه باف خانه او
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.