سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۹۰ - مسئله گو
گفتم به شوخ مسئله گو ای پری لقا
افتاده است مسئله مشکلی مرا
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۱۹۲ - مؤذنوقت خفتن ساختم شوخ مؤذن را دعا
- شمارهٔ ۱۹۳ - ملاامامبا مه ملا امامم دوش کردم اقتدا
- شمارهٔ ۱۹۴ - ملاامامدلبر ملا امامم جای در محراب کرد
- شمارهٔ ۱۹۵ - صوفیدلبر صوفی به ذکر خود مرا دلریش کرد
- شمارهٔ ۱۹۶ - پیکچیپیکچی امرد که خوی شمع و خوی او یکیست
- شمارهٔ ۱۹۷ - محتسبدوش کردم با نگار محتسب از دور هشت
- شمارهٔ ۱۹۸ - محتسبآن نگار محتسب را دوش دیدم مست خواب
- شمارهٔ ۱۹۹ - قصه خوانآن نگار قصه خوان تا کرده چادر معرکه
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.