سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۹۹ - قصه خوان
آن نگار قصه خوان تا کرده چادر معرکه
عاشقان را صحبت او کرده پا در معرکه
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۲۰۱ - نقاره چیشوخ نقاره چی را بردم شبی به خانه
- شمارهٔ ۲۰۲ - ماهی پزماهی پز امردی را بردم به صبحگاهی
- شمارهٔ ۲۰۳ - ماهی پزدلبر ماهی پزم باشد به رخ چون آفتاب
- شمارهٔ ۲۰۴ - ماهی گیرشوخ ماهی گیر باشد دلربای شوخ و شنگ
- شمارهٔ ۲۰۵ - شیخ زادهآن شیخ زاده امرد با من نمی شود یار
- شمارهٔ ۲۰۶ - قالب تراشبت قالب تراش سیم غبغب
- شمارهٔ ۲۰۷ - عینک سازشوخ عینک ساز را دایم بود در عین چشم
- شمارهٔ ۲۰۸ - چلپک پزگفتمش با ماه چلپک پز ز غم لب می گزم
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.