پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۱۹۸ - محتسب

آن نگار محتسب را دوش دیدم مست خواب

خانه خود بردم و تا روز کردم احتساب

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۲۰۰ - تربز فروشدلبر تربز فروشم رو به هر سو می کند
  2. شمارهٔ ۲۰۱ - نقاره چیشوخ نقاره چی را بردم شبی به خانه
  3. شمارهٔ ۲۰۲ - ماهی پزماهی پز امردی را بردم به صبحگاهی
  4. شمارهٔ ۲۰۳ - ماهی پزدلبر ماهی پزم باشد به رخ چون آفتاب
  5. شمارهٔ ۲۰۴ - ماهی گیرشوخ ماهی گیر باشد دلربای شوخ و شنگ
  6. شمارهٔ ۲۰۵ - شیخ زادهآن شیخ زاده امرد با من نمی شود یار
  7. شمارهٔ ۲۰۶ - قالب تراشبت قالب تراش سیم غبغب
  8. شمارهٔ ۲۰۷ - عینک سازشوخ عینک ساز را دایم بود در عین چشم
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.