پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۱۹۵ - صوفی

دلبر صوفی به ذکر خود مرا دلریش کرد

عاشقان را توبه ها داد و مرید خویش کرد

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۱۹۷ - محتسبدوش کردم با نگار محتسب از دور هشت
  2. شمارهٔ ۱۹۸ - محتسبآن نگار محتسب را دوش دیدم مست خواب
  3. شمارهٔ ۱۹۹ - قصه خوانآن نگار قصه خوان تا کرده چادر معرکه
  4. شمارهٔ ۲۰۰ - تربز فروشدلبر تربز فروشم رو به هر سو می کند
  5. شمارهٔ ۲۰۱ - نقاره چیشوخ نقاره چی را بردم شبی به خانه
  6. شمارهٔ ۲۰۲ - ماهی پزماهی پز امردی را بردم به صبحگاهی
  7. شمارهٔ ۲۰۳ - ماهی پزدلبر ماهی پزم باشد به رخ چون آفتاب
  8. شمارهٔ ۲۰۴ - ماهی گیرشوخ ماهی گیر باشد دلربای شوخ و شنگ
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.