فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۷۸۱ گر خواب ترا خواجه گرفتار کند
- رباعی شمارهٔ ۷۸۲ گر در طلبی ز چشمه در بر ناید
- رباعی شمارهٔ ۷۸۳ گر دریا را همه نهنگان گیرند
- رباعی شمارهٔ ۷۸۴ گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزد
- رباعی شمارهٔ ۷۸۵ گر صبر کنم دل از غمت تنگ آید
- رباعی شمارهٔ ۷۸۶ اگر عاشق را فنا و مردن باشد
- رباعی شمارهٔ ۷۸۷ گر ما نه همه تنور سوزان باشد
- رباعی شمارهٔ ۷۸۸ گر مرده شود تن بر خود جاش کنند
- رباعی شمارهٔ ۷۸۹ گر نگریزی ز ما بنازی چه شود
- رباعی شمارهٔ ۷۹۰ گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد
- رباعی شمارهٔ ۷۹۱ کس از خم چوگان تو گوئی نبرد
- رباعی شمارهٔ ۷۹۲ کس واقف آن حضرت شاهانه نشد
- رباعی شمارهٔ ۷۹۳ کشتی چو به دریای روان می‌گذرد
- رباعی شمارهٔ ۷۹۴ گفتم بیتی نگار از من رنجید
- رباعی شمارهٔ ۷۹۵ گفتم جانی به ترک جان نتوان کرد
- رباعی شمارهٔ ۷۹۶ گفتم که به من رسید دردت بمزید
- رباعی شمارهٔ ۷۹۷ گفتم که ز خردی دل من نیست پدید
- رباعی شمارهٔ ۷۹۸ گفتی که بگو زبان چه محرم باشد
- رباعی شمارهٔ ۷۹۹ کو پای که او باغ و چمن را شاید
- رباعی شمارهٔ ۸۰۰ گوید چونی خوشی و در خنده شود
- رباعی شمارهٔ ۸۰۱ گویند که فردوس برین خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۸۰۲ کی باشد کاین نیش به نوش تو رسد
- رباعی شمارهٔ ۸۰۳ کی غم خورد آنکه با تو خرم باشد
- رباعی شمارهٔ ۸۰۴ کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد
- رباعی شمارهٔ ۸۰۵ که گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد
- رباعی شمارهٔ ۸۰۶ لبهای تو آنگه که به استیز بود
- رباعی شمارهٔ ۸۰۷ لعلیست که او شکر فروشی داند
- رباعی شمارهٔ ۸۰۸ ما بسته بدیم بند دیگر آمد
- رباعی شمارهٔ ۸۰۹ هر لحظه میی به جان سرمست دهد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۰ ما می‌خواهیم و دیگران میخواهند
- رباعی شمارهٔ ۸۱۱ ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۲ مائیم ز عشق یافته مرهم خود
- رباعی شمارهٔ ۸۱۳ مردان رهت که سر معنی دانند
- رباعی شمارهٔ ۸۱۴ مردان رهش زنده به جان دگرند
- رباعی شمارهٔ ۸۱۵ مردی که به هست و نیست قانع گردد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۶ مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۷ مرغی که ز باغ پاکبازان باشد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۸ مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد
- رباعی شمارهٔ ۸۱۹ مستان غمت بار دگر شوریدند
- رباعی شمارهٔ ۸۲۰ مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود
- رباعی شمارهٔ ۸۲۱ مطرب خواهم که عاشق مست بود
- رباعی شمارهٔ ۸۲۲ معشوقه چو آفتاب تابان گردد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۳ معشوقه خانگی بکاری ناید
- رباعی شمارهٔ ۸۲۴ مگذار که غصه در میانت گیرد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۵ مگذار که وسوسه زبونت گیرد
- رباعی شمارهٔ ۸۲۶ من بندهٔ آن قوم که خود را دانند
- رباعی شمارهٔ ۸۲۷ من بندهٔ یاری که ملالش نبود
- رباعی شمارهٔ ۸۲۸ من بی‌خبرم خدای خود میداند
- رباعی شمارهٔ ۸۲۹ من چوب گرفتم به کفم عود آمد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۰ مه را طرفی به ماه رو می‌ماند
- رباعی شمارهٔ ۸۳۱ مه‌رویان را یکان یکان برشمرید
- رباعی شمارهٔ ۸۳۲ می‌آ ید یار و چون شکر میخندد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۳ می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۴ می‌گوید عشق هرکه جان پیش کشد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۵ نی آب روان ز ماهیان سیر شود
- رباعی شمارهٔ ۸۳۶ گر راه روی راه برت بگشایند
- رباعی شمارهٔ ۸۳۷ و هو معکم از او خبر می‌آید
- رباعی شمارهٔ ۸۳۸ هان ای دل خسته وقت مرهم آمد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۹ هر جا به جهان تخم وفا برکارند
- رباعی شمارهٔ ۸۴۰ هر چند دلم رضا او می‌جوید
متن اشعار به نقل از گنجور.