پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۲۵

مگذار که وسوسه زبونت گیرد

چون مار به حیله و فسونت گیرد

تا آن مه بی‌چون کند آهنگ گرفت

حیران شود آسمان که چونت گیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۲۷من بندهٔ یاری که ملالش نبود
  2. رباعی شمارهٔ ۸۲۸من بی‌خبرم خدای خود میداند
  3. رباعی شمارهٔ ۸۲۹من چوب گرفتم به کفم عود آمد
  4. رباعی شمارهٔ ۸۳۰مه را طرفی به ماه رو می‌ماند
  5. رباعی شمارهٔ ۸۳۱مه‌رویان را یکان یکان برشمرید
  6. رباعی شمارهٔ ۸۳۲می‌آ ید یار و چون شکر میخندد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۳۳می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد
  8. رباعی شمارهٔ ۸۳۴می‌گوید عشق هرکه جان پیش کشد
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.