غزل شمارهٔ ۵۴۷

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۵۴۹آب زنید راه را، هین که نگار می‌رسد
2. غزل شمارهٔ ۵۵۰پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات می‌رسد
3. غزل شمارهٔ ۵۵۱جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بود
4. غزل شمارهٔ ۵۵۲چیست صلای چاشتگه خواجه به گور می‌رود
5. غزل شمارهٔ ۵۵۳بی‌همگان به سر شود، بی‌تو به سر نمی‌شود
6. غزل شمارهٔ ۵۵۴این رخ رنگ رنگ من هر نفسی چه می‌شود
7. غزل شمارهٔ ۵۵۵چونک جمال حسن تو، اسبِ شکار زین کند
8. غزل شمارهٔ ۵۵۶جور و جفا و دوریی کان که نگار می‌کند