پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی

رباعیات

۲۳۰ شعر

بخش‌ها

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۲۱ دور از تو مرا رنج و گلابی که مپرس
  2. شمارهٔ ۱۲۲ دل برده ز من تازه نهالی که مپرس
  3. شمارهٔ ۱۲۳ ای واقف از آرامش و گشت همه کس
  4. شمارهٔ ۱۲۴ ای مرحمتت هادی راه همه کس
  5. شمارهٔ ۱۲۵ گویم نه بهرحال که هستی خوش باش
  6. شمارهٔ ۱۲۶ از عشق فتد بخرمن صبر آتش
  7. شمارهٔ ۱۲۷ از سیلی غم چند کنی چهره بنفش
  8. شمارهٔ ۱۲۸ جز خون جگر ز شومی اختر خویش
  9. شمارهٔ ۱۲۹ خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
  10. شمارهٔ ۱۳۰ صبح است ز باده می‌پرستان در رقص
  11. شمارهٔ ۱۳۱ ای کرده به خویش یک روش دایم فرض
  12. شمارهٔ ۱۳۲ ای رهرو نادان که روانی چون شط
  13. شمارهٔ ۱۳۳ مخور نگشته از می ناب چه حظ
  14. شمارهٔ ۱۳۴ ای مانده بمحفل تو پا در گل شمع
  15. شمارهٔ ۱۳۵ بر خصم ظفر همیشه در روز مصاف
  16. شمارهٔ ۱۳۶ پیوسته دلم کباب میخواهد عشق
  17. شمارهٔ ۱۳۷ امروز نکرده است اندیشه عشق
  18. شمارهٔ ۱۳۸ کو بر زبردست تو دستی ای عشق
  19. شمارهٔ ۱۳۹ بس رشته جان‌ها که گسستی ای عشق
  20. شمارهٔ ۱۴۰ ای کاوردت ز نطفه‌ای ایزد پاک
  21. شمارهٔ ۱۴۱ تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ
  22. شمارهٔ ۱۴۲ تا چند رقیب در برش گیری تنگ
  23. شمارهٔ ۱۴۳ از نام تو کعبه را چه سان نبود ننگ
  24. شمارهٔ ۱۴۴ در راه بتان که صلحشان باشد جنگ
  25. شمارهٔ ۱۴۵ در کوی غمت که فتنه بارد صد رنگ
  26. شمارهٔ ۱۴۶ هستیست گلی کزوست ما را دل‌تنگ
  27. شمارهٔ ۱۴۷ با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ
  28. شمارهٔ ۱۴۸ ای موی تو در برون دل‌ها همه چنگ
  29. شمارهٔ ۱۴۹ از حرف وصال تو بمن گردد حال
  30. شمارهٔ ۱۵۰ رندی به بغل صراحی و در کف جام
  31. شمارهٔ ۱۵۱ زاهد که بخون خوردن خلقست مدام
  32. شمارهٔ ۱۵۲ من عهد و وفات سست می‌دانستم
  33. شمارهٔ ۱۵۳ پیمان تو کی درست می‌دانستم
  34. شمارهٔ ۱۵۴ دیریست جدا ز عالم لاهوتم
  35. شمارهٔ ۱۵۵ یک چند منت دوست گمان میکردم
  36. شمارهٔ ۱۵۶ کی دور ز آستانه‌ات می‌گردم
  37. شمارهٔ ۱۵۷ عمریست که مهر دلفروزی دارم
  38. شمارهٔ ۱۵۸ از غم دل بی‌صبر و سکونی دارم
  39. شمارهٔ ۱۵۹ پیوسته تن خاک‌نشینی دارم
  40. شمارهٔ ۱۶۰ هر ناله که از غمت بلب می‌آرم
  41. شمارهٔ ۱۶۱ پیوسته ذلیل آشنا و خویشم
  42. شمارهٔ ۱۶۲ از ناله مرغ بی‌پروبال دلم
  43. شمارهٔ ۱۶۳ نه ساکن باغ و نه مقیم چمنم
  44. شمارهٔ ۱۶۴ من شیوه آن بهانه جو می‌دانم
  45. شمارهٔ ۱۶۵ ناگاه طلسم جسم را میشکنم
  46. شمارهٔ ۱۶۶ کو مرغ باین بی‌پروبالی که منم
  47. شمارهٔ ۱۶۷ زاهد توئی و فضائل کسب علوم
  48. شمارهٔ ۱۶۸ با فقر ز دنیا نه عبث ساخته‌ایم
  49. شمارهٔ ۱۶۹ پیدا چو گهر ز قطره آب شدیم
  50. شمارهٔ ۱۷۰ اکنون نه ز نخل عشق برخورداریم
  51. شمارهٔ ۱۷۱ هر شب ز غم تو سیمتن می‌گریم
  52. شمارهٔ ۱۷۲ از جور سپهر واژگون می‌گریم
  53. شمارهٔ ۱۷۳ در وحدت آن جان جهان هست سخن
  54. شمارهٔ ۱۷۴ تن مایل درد و روح مایلتر از آن
  55. شمارهٔ ۱۷۵ درد تو بود نهفته در جان کردن
  56. شمارهٔ ۱۷۶ یکروز بوصل کامرانی کردن
  57. شمارهٔ ۱۷۷ نه دم ز بلندی و نه از پستی زن
  58. شمارهٔ ۱۷۸ از عشق بتی شور چو قلزم میکن
  59. شمارهٔ ۱۷۹ روشن کند اشک لاله‌گون دل من
  60. شمارهٔ ۱۸۰ باشد ز سرشگ لاله‌گون دل من

متن اشعار به نقل از گنجور.