پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۱

هر شب ز غم تو سیمتن می‌گریم

تنها به میان انجمن می‌گریم

یاران زده حلقه از نشاط و تا صبح

چون شمع در آن میانه من می‌گریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۳در وحدت آن جان جهان هست سخن
  2. شمارهٔ ۱۷۴تن مایل درد و روح مایلتر از آن
  3. شمارهٔ ۱۷۵درد تو بود نهفته در جان کردن
  4. شمارهٔ ۱۷۶یکروز بوصل کامرانی کردن
  5. شمارهٔ ۱۷۷نه دم ز بلندی و نه از پستی زن
  6. شمارهٔ ۱۷۸از عشق بتی شور چو قلزم میکن
  7. شمارهٔ ۱۷۹روشن کند اشک لاله‌گون دل من
  8. شمارهٔ ۱۸۰باشد ز سرشگ لاله‌گون دل من
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.