شمارهٔ ۱۲۵

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲۷از سیلی غم چند کنی چهره بنفش
2. شمارهٔ ۱۲۸جز خون جگر ز شومی اختر خویش
3. شمارهٔ ۱۲۹خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
4. شمارهٔ ۱۳۰صبح است ز باده می‌پرستان در رقص
5. شمارهٔ ۱۳۱ای کرده به خویش یک روش دایم فرض
6. شمارهٔ ۱۳۲ای رهرو نادان که روانی چون شط
7. شمارهٔ ۱۳۳مخور نگشته از می ناب چه حظ
8. شمارهٔ ۱۳۴ای مانده بمحفل تو پا در گل شمع