پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۱

ای کرده به خویش یک روش دایم فرض

بشنو سخنی کامده در معرض عرض

باید چو برون شد آخر از صفحه ارض

گردی چه بطول راه‌پیما چه بعرض

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳مخور نگشته از می ناب چه حظ
  2. شمارهٔ ۱۳۴ای مانده بمحفل تو پا در گل شمع
  3. شمارهٔ ۱۳۵بر خصم ظفر همیشه در روز مصاف
  4. شمارهٔ ۱۳۶پیوسته دلم کباب میخواهد عشق
  5. شمارهٔ ۱۳۷امروز نکرده است اندیشه عشق
  6. شمارهٔ ۱۳۸کو بر زبردست تو دستی ای عشق
  7. شمارهٔ ۱۳۹بس رشته جان‌ها که گسستی ای عشق
  8. شمارهٔ ۱۴۰ای کاوردت ز نطفه‌ای ایزد پاک
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.