پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۹

از حرف وصال تو بمن گردد حال

آری بفراق دیدگان حرف وصال

با مخمور است قصه باده صاف

با تشنه جگر حکایت آب زلال

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۱زاهد که بخون خوردن خلقست مدام
  2. شمارهٔ ۱۵۲من عهد و وفات سست می‌دانستم
  3. شمارهٔ ۱۵۳پیمان تو کی درست می‌دانستم
  4. شمارهٔ ۱۵۴دیریست جدا ز عالم لاهوتم
  5. شمارهٔ ۱۵۵یک چند منت دوست گمان میکردم
  6. شمارهٔ ۱۵۶کی دور ز آستانه‌ات می‌گردم
  7. شمارهٔ ۱۵۷عمریست که مهر دلفروزی دارم
  8. شمارهٔ ۱۵۸از غم دل بی‌صبر و سکونی دارم
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.