پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۲

دل برده ز من تازه نهالی که مپرس

آهو نگه خوش خط و خالی که مپرس

چشمی دارم براه چون حلقه دام

از حسرت رم کرده غزالی که مپرس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۴ای مرحمتت هادی راه همه کس
  2. شمارهٔ ۱۲۵گویم نه بهرحال که هستی خوش باش
  3. شمارهٔ ۱۲۶از عشق فتد بخرمن صبر آتش
  4. شمارهٔ ۱۲۷از سیلی غم چند کنی چهره بنفش
  5. شمارهٔ ۱۲۸جز خون جگر ز شومی اختر خویش
  6. شمارهٔ ۱۲۹خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
  7. شمارهٔ ۱۳۰صبح است ز باده می‌پرستان در رقص
  8. شمارهٔ ۱۳۱ای کرده به خویش یک روش دایم فرض
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.