پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۳

چون جزر اصم گوش طبیب دوران

نه ناله ز خسته شنود نه افغان

عطار قضا ز بهر بیمار هنر

جز زهر حوادث ننهد در دکان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۵شاها ز زمانه گم شد آسایش من
  2. شمارهٔ ۲۹۶گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من
  3. شمارهٔ ۲۹۷می آمد دی بسان اقبال شهان
  4. شمارهٔ ۲۹۸هر روز ز بهر دل بیحاصل من
  5. شمارهٔ ۲۹۹یک چند دلافرامش از دنیا کن
  6. شمارهٔ ۳۰۰یارب که بکوی خویش پابستم کن
  7. شمارهٔ ۳۰۱یارب به که گویم اندرین دیر کهن
  8. شمارهٔ ۳۰۲بر پهنه دهر خنگ بیداد مران
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.