پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۴

در سینه چودوزخ آتشی کردم من

چون باد سحر هنوز دم سردم من

هرکس که شنید دردم از من بگریخت

گفتی که مگر صورت آن دردم من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۶گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من
  2. شمارهٔ ۲۹۷می آمد دی بسان اقبال شهان
  3. شمارهٔ ۲۹۸هر روز ز بهر دل بیحاصل من
  4. شمارهٔ ۲۹۹یک چند دلافرامش از دنیا کن
  5. شمارهٔ ۳۰۰یارب که بکوی خویش پابستم کن
  6. شمارهٔ ۳۰۱یارب به که گویم اندرین دیر کهن
  7. شمارهٔ ۳۰۲بر پهنه دهر خنگ بیداد مران
  8. شمارهٔ ۳۰۳یک عمر اسیر درد پنهان بودن
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.