پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۵

شاها ز زمانه گم شد آسایش من

انبار فلک مباش در مالش من

خود ناصیه روان ارسطوی خرد

آراست به داغ بیعت دانش من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۷می آمد دی بسان اقبال شهان
  2. شمارهٔ ۲۹۸هر روز ز بهر دل بیحاصل من
  3. شمارهٔ ۲۹۹یک چند دلافرامش از دنیا کن
  4. شمارهٔ ۳۰۰یارب که بکوی خویش پابستم کن
  5. شمارهٔ ۳۰۱یارب به که گویم اندرین دیر کهن
  6. شمارهٔ ۳۰۲بر پهنه دهر خنگ بیداد مران
  7. شمارهٔ ۳۰۳یک عمر اسیر درد پنهان بودن
  8. شمارهٔ ۳۰۴یاد آور روی دوست را گل می دان
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.