پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۶

گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من

ای دل نخوری دریغ بر سینه من

گو صیقل تیغ جان زدای غم دوست

بزدای ز زنگ هستی آئینه من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۸هر روز ز بهر دل بیحاصل من
  2. شمارهٔ ۲۹۹یک چند دلافرامش از دنیا کن
  3. شمارهٔ ۳۰۰یارب که بکوی خویش پابستم کن
  4. شمارهٔ ۳۰۱یارب به که گویم اندرین دیر کهن
  5. شمارهٔ ۳۰۲بر پهنه دهر خنگ بیداد مران
  6. شمارهٔ ۳۰۳یک عمر اسیر درد پنهان بودن
  7. شمارهٔ ۳۰۴یاد آور روی دوست را گل می دان
  8. شمارهٔ ۳۰۵ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.