پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۹

یک چند دلافرامش از دنیا کن

اندیشه ز حال خسرو و کسرا کن

تا چند ازین قفس به آن یک رفتن

یکباره سفر به عالم بالا کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۱یارب به که گویم اندرین دیر کهن
  2. شمارهٔ ۳۰۲بر پهنه دهر خنگ بیداد مران
  3. شمارهٔ ۳۰۳یک عمر اسیر درد پنهان بودن
  4. شمارهٔ ۳۰۴یاد آور روی دوست را گل می دان
  5. شمارهٔ ۳۰۵ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
  6. شمارهٔ ۳۰۶ای دیده زکات گیر نظاره تو
  7. شمارهٔ ۳۰۷ای راحت سینه سینه رنجور از تو
  8. شمارهٔ ۳۰۸ای صبح خجل ز روی فرخنده تو
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.