پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۲

چندانکه نمود بیش کوشش دل من

از عشق بجز بلا نشد حاصل من

این شعله که بهر من دل افروخته است

روید چو گیاه بعد مرگ از گل من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۴در سینه چودوزخ آتشی کردم من
  2. شمارهٔ ۲۹۵شاها ز زمانه گم شد آسایش من
  3. شمارهٔ ۲۹۶گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من
  4. شمارهٔ ۲۹۷می آمد دی بسان اقبال شهان
  5. شمارهٔ ۲۹۸هر روز ز بهر دل بیحاصل من
  6. شمارهٔ ۲۹۹یک چند دلافرامش از دنیا کن
  7. شمارهٔ ۳۰۰یارب که بکوی خویش پابستم کن
  8. شمارهٔ ۳۰۱یارب به که گویم اندرین دیر کهن
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.