پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۹

تا دور شدی ز چشم غمدیده من

افعی بلا شد مژه در دیده من

خود سوختم و همی نمی دارد دست

آتش ز گیاه جان تفتیده من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۱از جاهت صدرا گرفته باج از گردون
  2. شمارهٔ ۲۹۲چندانکه نمود بیش کوشش دل من
  3. شمارهٔ ۲۹۳چون جزر اصم گوش طبیب دوران
  4. شمارهٔ ۲۹۴در سینه چودوزخ آتشی کردم من
  5. شمارهٔ ۲۹۵شاها ز زمانه گم شد آسایش من
  6. شمارهٔ ۲۹۶گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من
  7. شمارهٔ ۲۹۷می آمد دی بسان اقبال شهان
  8. شمارهٔ ۲۹۸هر روز ز بهر دل بیحاصل من
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.