پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۳

ز من ای غیر در رشکی، دلت شاد است پنداری

به استغنای او کارت نیفتاده‌ست پنداری

به بزمش رفته‌ام ناخوانده و بینم هراسانش

نهان از من پی غیری فرستاده‌ست پنداری

ز غیر آن تندخو رنجیده و ظاهر نمی‌سازد

بنای رنجش او سست بنیاد است پنداری

به وقت آشتی هر دم گناهم بر زبان آرد

هنوز آن جنگجو در بند بیداد است پنداری

ز من بگذشته و دست رقیب از دست نگذارد

هنوز او را ز چون من ناکسی یاد است پنداری

چنان در هر تماشا حیرتم بر حیرت افزاید

که چشمم بر رخش هرگز نیفتاده‌ست پنداری

ز کف مرغ دل میلی به سوی نخل بالایش

شتابان می‌رود، مرغ نوآزاد است پنداری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۵خوش آنکه بیخودم از نشاهٔ نیاز کنی
  2. شمارهٔ ۲۷۶ای غیر، خواهش دل آسوده می‌کنی
  3. شمارهٔ ۲۷۷دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولی
  4. شمارهٔ ۲۷۸امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
  5. شمارهٔ ۲۷۹دلا چنین مگر از منع یار می‌گذری
  6. شمارهٔ ۲۸۰گشوده لب به حدیث ترحم‌آمیزی
  7. شمارهٔ ۲۸۱قصدم به غمزه ستم‌انگیز می‌کنی
  8. شمارهٔ ۲۸۲هرگز نظری سوی من از ناز نکردی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.