پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۸

امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی

در خانه که‌ایّ و به پهلوی کیستی

بهر تو مانده بر سر زانو هزار سر

تا سر نهاده بر سر زانوی کیستی

از حسرت نظارگیان باخبر نه‌ای

تا چشم بر اشارت ابروی کیستی

با این بهانه‌جویی و تندیّ و سرکشی

اسباب حسرت دل بدخوی کیستی

میلی که بود طوطی طبع تو بی‌زبان

در گفت‌وگوی، ز آینهٔ روی کیستی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۰گشوده لب به حدیث ترحم‌آمیزی
  2. شمارهٔ ۲۸۱قصدم به غمزه ستم‌انگیز می‌کنی
  3. شمارهٔ ۲۸۲هرگز نظری سوی من از ناز نکردی
  4. شمارهٔ ۲۸۳خوشا صلحی که شرم‌آلوده از آزار من باشی
  5. شمارهٔ ۲۸۴خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی
  6. شمارهٔ ۲۸۵زود از بزم تو برخیزم چو یار من شوی
  7. شمارهٔ ۲۸۶من و آرزوی بزمی که ز حال من بپرسی
  8. شمارهٔ ۲۸۷ای خوش آن کز انتظارم گر خبر می‌داشتی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.