پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸۷

ای خوش آن کز انتظارم گر خبر می‌داشتی

هر زمان سویم به تقریبی گذر می‌داشتی

چون مرا در بزم می‌دیدی، پی نارفتنم

هر زمان مشغولم از حرف دگر می‌داشتی

دوش مستغنی ازان بودی، که از بی‌تابی‌ام

می‌شدی شرمنده، گر سویم نظر می‌داشتی

تا نماید بر تو دشمن اعتماد دوستی

هر دم از راز نهانم پرده بر می‌داشتی

یاد آن کز بس که می‌دیدی سوی میلی، اگر

از نگاهت بی‌خبر می‌شد، خبر می‌داشتی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۹بس که از ما بهر غیر ای بی‌وفا رنجیده‌ای
  2. شمارهٔ ۲۹۰به بالین من در تب غم نیایی
  3. شمارهٔ ۲۹۱آراستی صف مژه، راه که می‌زنی
  4. شمارهٔ ۲۹۲می‌رسی قاصد و دل را به تپیدن داری
  5. شمارهٔ ۲۹۳ز عشوه بس که مرا بی‌قرار خود کردی
  6. شمارهٔ ۲۹۴دلا بیا که برآریم سر به شیدایی
  7. شمارهٔ ۲۹۵زان مژه غیر خدنگ بلا ندهی
  8. شمارهٔ ۲۹۶دل به تو بستم و ترک جفا ندهی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.