پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸۸

بعد از نگاه گرم، تبسم نمی‌کنی

ما را امیدوار تکلم نمی‌کنی

در آتشند اهل محبت ز رشک هم

بر هیچ‌یک اگرچه ترحم نمی‌کنی

از جذبه کمند محبت که دلکش است

هرگز ره خرابه ما گم نمی‌کنی

افکنده‌ام ترا به زبانها و خوشدلم

کز شرم آن، نگاه به مردم نمی‌کنی

میلی، شود زیاده به رغم تو ظلم او

دیوانه‌ای که ترک تظلم نمی‌کنی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹۰به بالین من در تب غم نیایی
  2. شمارهٔ ۲۹۱آراستی صف مژه، راه که می‌زنی
  3. شمارهٔ ۲۹۲می‌رسی قاصد و دل را به تپیدن داری
  4. شمارهٔ ۲۹۳ز عشوه بس که مرا بی‌قرار خود کردی
  5. شمارهٔ ۲۹۴دلا بیا که برآریم سر به شیدایی
  6. شمارهٔ ۲۹۵زان مژه غیر خدنگ بلا ندهی
  7. شمارهٔ ۲۹۶دل به تو بستم و ترک جفا ندهی
  8. شمارهٔ ۲۹۷دگر دل ربود از کفم دلربایی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.